காதலுக்காக பெற்றோர்களை பிரிவது சரியா?

இதே சுயவிருப்பத்தில் போய் இப்போ அபலையாக கண்ணீர் வடிக்கும கண்களுக்கு என்ன பெயர் சொல்லப்போறீங்க

தமிழ்நண்பர்கள் குழுமத்தில் வந்த கருத்து:

பதிந்தவர் : சாதிக் அலி

காதல் என்பதின் அர்த்தமே என் அகராதியில் நீங்கள் நினைப்பது இல்லை.

காதல் என்பதே முறையானத் திருமணத்திற்கு பிறகு தான் என்பது எனது கருத்து.

பெற்றோரைத் தூக்கி எறிவது என்பது எக்காலத்திலும் எல்லை மீறிய செயல்.

பெற்றோரால் அன்பாக நடத்தப்பட்ட பிள்ளைகள் ஒருபோதும் அப்படி மீற இயலாது.

அப்படி மீறிச் செல்வது துரோகம் தான்.

உண்மையில் கண்ணியமாக வாழும் பிள்ளை ஒருவளைக் காதலித்தானேயென்றால் முதலில் அவன் சம்பாதிக்க வேண்டும். இரண்டாவது அவளிடம் தனது காதலைச் சொல்லும் பட்சத்தில் அவளும் அதை ஏற்றுக் கொண்டால் அடுத்து அவர்களின் அந்த முடிவை இருதரப்பு பெற்றோர்களும் ஏற்கும் பட்சத்தில் தான் தாங்கள் ஒன்று சேருவது என்று முடிவு செய்துக் கொள்ள வேண்டும்.

இன்றையக் காதல் எலிமெண்டரி ஸ்கூல் தாண்டியவுடனேயே வந்து விடுகிறது.

இன்றைய பெரும்பான்மையானக் காதல் அழகு, இளமை, அனுபவித்து பார்க்கும் அவசரம் இதைச் சார்ந்தே இருக்கிறது.

பெற்றோரை உதறிவிட்டு செல்பவர்கள் அவர்கள ஒருவரை ஒருவர் உதற யோசிக்க மாட்டார்கள்.

பொதுவாக நல்லப் பிள்ளைகள், குடும்ப கண்ணியம் காக்கப் பிறந்தவர்கள் காதலில் புக மாட்டார்கள். தாய் தந்தையர் மற்றும் கூடப் பிறந்தவர்களின் எதிர்காலம் இவற்றை நாசமாக்கிவிட்டு ஓட மாட்டார்கள்.

அப்படிப் பட்டக் காதல் தவறு. துரோகம், மன்னிக்க இயலாது.

பாரத்: பெற்றோர்கள் சாதி, மதம், பக்கத்து வீட்டுக்காரன், சொந்தகாரன், எதிர்வீட்டுகாரன், ப்ஞ்சுமுட்டாய் விக்கிரவனுக்கெல்லாம் முக்கியத்துவம் கொடுத்து நம் காதலை எதிர்க்கும் பட்சத்தில் நாம் நம் வழியில் போவதில் தவறில்லை.