தமிழ் கவிதைகள்

KalpanaBharathi
பிப்ரவரி 07, 2016 07:13 பிப
  நீ  பூவிதழை  மெல்லத் திறந்தாய்  புத்தகங்கள் மூடிக் கொண்டன !  நீ  புன்னகை இதழில்  மெல்லச் சிரித்தாய்  பூக்கள் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டன !  நீ  அழகிய இமைகளை  மெல்லக் கவித்தாய்  அந்திப் ...
கார்த்திகா    பாண்டியன்
பிப்ரவரி 07, 2016 03:18 பிப
ஏ மனிதா நீ கண்ட  முதல் தேவதை யார் தெரியுமா? சற்றே சிந்தித்துப் பார்; உன்னை கருவிலிருந்தே தாங்கியவள்; உன்னை களைய விடாமல் காத்தவள்; தன் உதிரத்தை உனக்கு உரமாக்கியவள்; நீ கருவிலிருக்கும் போதே உன்னை பற்றி ...
vaishu
பிப்ரவரி 07, 2016 11:33 முப
அரும்பியபின் வேளை...... கீகடம் ஆல்வு ஆயின்று, தீவிய ஆர்த்தியம் ஊதிகையின் முகிள்கள் அரும்பியபின் வேளை ஆகந்துகமாய் ஆயவன் சிந்தை சுரபி ஆமிசம் ஆய்த்து சுசுமையாள் சுணங்கு கொண்டாளே..! மேதகவு ...
யோகன்
பிப்ரவரி 06, 2016 10:02 முப
உன் கழுத்தின்வழி கீழிறங்கி  சற்றே மேடுநோக்கி பாய்ந்து  இறுதியாக முகட்டை அடைந்து  பின் விழுந்து தெறிக்கும்  அவ் ஒருசொட்டு நீர் பருகுதல்  எனக்கு புனிதம்..!  அதுவே என் பாக்கியம்!
கவிப்புயல் இனியவன்
பிப்ரவரி 04, 2016 09:20 பிப
தந்தை தாய் உட்பட .... குடும்ப உறுப்பினர் பத்து .... ஆதவன் நடுப்பிள்ளை ஐந்து.... பிறந்த நாளில் இருந்து .... ஒருவாரம் வரை கடும் மழை .... அருகில் இருந்த ஆறு உடைக்கும் ... ஆபத்தான நிலையில் ...
மேலும் தரவேற்று