தமிழ் கவிதைகள்

கார்த்திகா    பாண்டியன்
பிப்ரவரி 08, 2016 02:11 முப
ஏ மனிதா உனக்கு நான் என்னதான் தரவில்லை? சற்றே சிந்தித்துப் பார்; நிழல் தந்தேன் ‍‍ நீ  இழைப்பாற; காற்று தந்தேன் நீ களைப்பாற; மழை தந்தேன் உன் தாகம் தணிக்க; மலர் தந்தேன் உன் ரசனை மேம்பட; காய் ...
KalpanaBharathi
பிப்ரவரி 07, 2016 07:13 பிப
  நீ  பூவிதழை  மெல்லத் திறந்தாய்  புத்தகங்கள் மூடிக் கொண்டன !  நீ  புன்னகை இதழில்  மெல்லச் சிரித்தாய்  பூக்கள் ஓய்வு எடுத்துக் கொண்டன !  நீ  அழகிய இமைகளை  மெல்லக் கவித்தாய்  அந்திப் ...
கார்த்திகா    பாண்டியன்
பிப்ரவரி 07, 2016 03:18 பிப
ஏ மனிதா நீ கண்ட  முதல் தேவதை யார் தெரியுமா? சற்றே சிந்தித்துப் பார்; உன்னை கருவிலிருந்தே தாங்கியவள்; உன்னை களைய விடாமல் காத்தவள்; தன் உதிரத்தை உனக்கு உரமாக்கியவள்; நீ கருவிலிருக்கும் போதே உன்னை பற்றி ...
vaishu
பிப்ரவரி 07, 2016 11:33 முப
அரும்பியபின் வேளை...... கீகடம் ஆல்வு ஆயின்று, தீவிய ஆர்த்தியம் ஊதிகையின் முகிள்கள் அரும்பியபின் வேளை ஆகந்துகமாய் ஆயவன் சிந்தை சுரபி ஆமிசம் ஆய்த்து சுசுமையாள் சுணங்கு கொண்டாளே..! மேதகவு ...
யோகன்
பிப்ரவரி 06, 2016 10:02 முப
உன் கழுத்தின்வழி கீழிறங்கி  சற்றே மேடுநோக்கி பாய்ந்து  இறுதியாக முகட்டை அடைந்து  பின் விழுந்து தெறிக்கும்  அவ் ஒருசொட்டு நீர் பருகுதல்  எனக்கு புனிதம்..!  அதுவே என் பாக்கியம்!
மேலும் தரவேற்று