தமிழ் கவிதைகள்

ஆதவன்
செப்டம்பர் 23, 2016 02:45 பிப
•பை நீட்டும் கரங்கள் எல்லாம் ஒட்டிய காய்ந்த வயிற்றுடன் நீட்டுவதால் தான் என்னவோ நம் கரங்கள் நீள்வதற்கு சிரம்ப்படுகிறது  •உன் வீட்டு நாய்க்கும் தெரியும் உன் மிதமிஞ்சிய சொத்தை பற்றி அது உன்னிடம் அதிகமாக ...
ஆதவன்
செப்டம்பர் 23, 2016 02:43 பிப
கவி பொழிகிறேன் என்று கர்வம் கொள்ள என்னிடம் கவிக்கட்டுக்களும் இல்லை என் கவியில் தப்பில்லை என்று போரிட நான் வாலியின் வரி புதல்வியும் அல்ல வானம் பொழியுதடா தன் பங்கு நமக்காக ஏனடா உன் மானம் போகவேண்டும் ...
ஆதவன்
செப்டம்பர் 23, 2016 02:23 பிப
பெண்மைக்கு உரித்தான தாய்மையை  எனக்காக சுமையின்றி தந்தாயே பெண்ணே அதன் வலியையும் சுகத்தையும் உன் மென் சொற்களில் உணர்ந்தேன் தோழி
பூங்கோதை செல்வன்
செப்டம்பர் 23, 2016 10:33 முப
எழுக தமிழ்! ஞாலமெங்கும் வீரம் கொண்டு கோல்சிறந்த தமிழனே ஓலமிட்டு ஒடுங்கிப்பகை  காலடியில் வாழ்வதோ  எழுக தமிழ் எழுக தமிழ் எரி மலையாய் நிமிர்க தமிழ்! கொண்ட கொள்கை குன்றிடாத கருமவீரன் ...
பூங்கோதை செல்வன்
செப்டம்பர் 23, 2016 12:31 முப
தூது விட்டோம் பகையே..கேள் மிதிக்கும் உன் கழுகுக் கால்களுக்கிடையே மீதமிருந்த தமிழர் நாம் துயரத்தில் துவண்டிருந்தோமேயன்றி... துயின்று போகவில்லை...சுதந்திர தாகத்தோடு ...
மேலும் தரவேற்று