தமிழ் கவிதைகள்

ஆதவன்
டிசம்பர் 19, 2016 03:41 முப
கருவாக அவளை எண்ணி நான் படைத்த கவிகளில் கூட நான் அவளை என்னருகில் அமைத்தது இல்லை  அதனால்தான் என்னவோ அருகில் சேர்ப்பவர்களை தேடி அவளின் கண்கள் நகர்ந்து செல்கின்றது 
ஆதவன்
டிசம்பர் 19, 2016 03:38 முப
•நீ கொஞ்சிப்பேசிய மழலை தமிழ் எல்லாம்  தீயாய் என் நெஞ்சினை உருக்கி காதல் இதையம் வடிக்க  •உன் இமைகளிடம் வரம் கேட்டு என்னை பார்க்கத்துடிக்கும் உன் கண்கள் உறக்கம் என்ற பூ இதழில் மென்மை காதல் பொழிந்து ...
கா.உயிரழகன்
டிசம்பர் 17, 2016 11:24 பிப
பணமில்லை என்றால் பாரும் மனிதர்கள் உறவு கொள்ளார் என்றால் நன்றியுள்ள நாய்கள் கூட - நம்மை நாடிவர மறுக்கிறதே - ஏனென்றால் ஒரு வேளை உணவுக்கு - உனக்கே வழி இல்லாத வேளை - எனக்கு எப்படிக் காணும் உணவு ...
முகில் நிலா
டிசம்பர் 17, 2016 11:05 பிப
உனது நாளின் வீணான நேரங்கள் என்னோடு  பகிர்ந்ததென நம்புகிறாய்! உன் எல்லா துன்பங்களுக்கும் என்னைத் தான் காரணியாக்குகிறாய்! நீ தொலைத்த எல்லாவற்றையும் மீட்டுத் தர எண்ணியே என்னைத் தொலைத்து ...
முகில் நிலா
டிசம்பர் 17, 2016 11:02 பிப
ஏன் பொய்களால் நிரப்பி வைத்தாய் உன் பிம்பத்தை? மெய்யென்ற ஒற்றை நூலின் முனை என் கைகளில்  அகப்பட்டதும் உன் மொத்த பிம்பமும் உடைந்து சரிகிறது! தன்மானத்தை  அடகுவைக்கவும் தனக்குத் ...
மேலும் தரவேற்று