"வேண்டாம் போடி"

கையில் பூவுடன் காத்திருந்த‌
தருணங்கள் தகிக்கின்றன;
கடல் கரையில் கழித்த
கடலையோடு விளையாடிய‌
விடலை பருவம்
வேதனையை வேகபடுத்துகின்றன;

படகு மறைவு படர்ந்த இருள்
பரிசங்கள் பதிதமுத்தங்கள்
பாவியென்னை பாடாய் படுத்துகின்றன‌
அலையோடு விளையாடிய‌
அந்திமாலை பொழுதுகள்
அழுகையை அதிக படுத்துகின்றன..

திரையரங்க இருட்டே தரைசீலையாக‌
திரும்ப திரும்ப முத்தமிட்ட‌
திடிரென கடித்துவிட்ட
பொழுதுகள் பொசுக்குகின்றன;

பேருந்து நிறுத்தங்களில்
பேசிய பேச்சுக்கள்
வீசிய வாசங்கள்
எல்லாமே வருத்துகிறன

தனியாக வரும்
என்னை பார்த்து
இளிக்கின்றன.......

பூ நாரோடு போனபின்
பூஞ்செடி காஞ்சி போனதே.......!
ஏமாற்றி போனவளே.......!
கனவில் கண்ணில்
கத்தி வைக்காதடி...........!
காலில் வேண்டுமாணாலும் விழுகிறேன்
வேண்டாம் போய்விடு.........

சும்மாகூட முடியவில்லை
உன்னை மறக்க
சுருக்கு மாட்ட துணிந்துவிட்டேன்......
இப்போது எப்படி வஞ்சிக்க திட்டமிட்டாயோ.....?
தூக்கில் தொங்கவும் முடியவில்லை
சுருக்குக்கு குறுக்காக
தெரிகிறதே........ உன் முகம்.....