ஏனோ ஒரு செயலும் அசையாது 

சில நேரங்களில் இப்படித்தான்

இடிந்த சுவராய் மனம் ஏனோ 

சுக்காய் நொறுங்கிப்போகும் 

எண்ணப் பிழையும் எழுத்துப் பிழையும்
கண்ணின் பிழையும் கருத்துப் பிழையும்
பண்ணின் பிழையும் பொருள் பிழையும்
பண்ணும் பிழையெல்லாம் பொறுக்கவே!

எல்லா பேருந்து பயணத்திலும் 
எனக்கென்ன என்று 
என் தோள் சாய்ந்து விட்டு 
நீ சென்று விடுகிறாய்.. 

நீ போன பின்னும் 
அந்த சுமை கேட்கும் 

என் வாழ்க்கை தேடலில் 
தொலைந்து போன கவிதை ஒன்று..! 

என்னை நோகடித்து சென்ற 
மருந்து உந்தன் அன்பு..! 

காலம் முழுதும் வெந்து வாட