"பூ" "து" ஊரான்...

முடிந்தவனின் மூடு பல்லாக்கு
முன்சென்று முடிந்த சாலையில்
என் கால்கள் கடந்த‌
நெருடல் நிமிடங்களில்
நினைத்து பார்க்கிறேன்
அணைந்து போனவனின் வாழ்க்கையை..;

பிறந்ததும் பிள்ளையை
தொட்டிலில் கிடத்தி
புதிதாய் பூத்த‌
"பூ"வென்கிறான்;

பருவத்தில் பெண்ணுக்கு
பலவித அழகு
"பூ" சூட்டுறான்;

பசுங்கன்னிக்கு பக்குவமாய்
பதமாய் காதலை சொல்லி
"பூ" கொடுக்கிறான்
அவள் கூந்தல் உதிரும்
"பூ"வை தாங்கி பிடிக்கிறான்;

இதை பார்க்கும் ஊரான்
புரம் பேசி
"பூ" "தூ" வென‌
ஓரம் துப்புறான்;

ஆனந்த திருமண‌த்தில்
ஆசிர்வதிக்க அள்ளி
"பூ" "தூ"வுறான்
"பூ" "தூ" ஊரான்;

அந்த ராத்திரியிலும்
அங்கங்கள் புரளும்
கட்டிலை மறைக்கும்படி
அங்கேயும்
"பூ" தூவுறான்;

அடுத்தவனை ஏமாற்ற‌
அருமையாய் திட்டம் போட்டு
காதில்
"பூ" சுத்துரான்;

ஆடி அடங்கி
அந்த நாட்டுக்கு குடியேற
போகையிலும்
போகும் வழியெல்லாம்
"பூ" "தூ"வுரான்
"பூ" "தூ" ஊரான்;

"இது ஆடியடங்கும் வாழ்க்கையடா...."