நட்பு ‍- காதல்

இருக்கலாம், ஆனால் அவர்களின் எண்ணமும்,லட்சியமும்
காதலரவது மட்டுமே...
அதற்கு அவர்கள் நட்பை ஆயுதமாக்குகிறார்கள்,
நட்பை சிர்குலைகிறார்கள்............
இவர்களை போன்ற சிலரால்
இன்று ஆண்,பெண் இடையேயான
உண்மையான நட்பு சந்தேகபடபடுகிறது,
கொச்சைப்டுத்தபடுகிறது./// சரியாக சொன்னீர்கள் இதை நான் அனுபவத்தில் ஆமோதிக்கிறேன். இந்த தளத்திலேயே இந்த அனுபவம் என்னக்கு உண்டு...

இரண்டையும் சமப்படுத்த முடியும் என்று கூறவே இல்லை. இரண்டும் கண்டிப்பாக வேறு வேறு தான்.

தான் கொண்ட காதலை ஒருவர் கேவலமாக பேசினால் கோபம் வருவது இயற்கை. அது அவரது காதல் துணையின் மீது கொண்ட மதிப்பு. காதலை இழிவு படுத்தினால் அந்த துணையை இழிவுபடுத்துவதாக அவர் நினைப்பதே கோபத்திற்கு காரணம், காதலையும் அந்த துணையையும் ஒன்றாகவே நினைக்கிறோம்.

இதே கோவம் நட்பை தரம் குறைத்தாலும் வரும். அது நண்பனின் மீது கொண்ட அன்பு.

இதே நபர் அந்த துணை ஏமாற்றிவிட்டபின்பு, அல்லது நட்பி்ன் துரோகத்தை கண்ட பின்பு அவரிடம் நட்பையோ காதலையோ தரம் குறைவாக பேசினால் கோவம் வராது. காரணம் அனுபவம்.
அப்போது வருத்தமும் வெறுப்புமே வரும்.

நட்பில் சுயநலமே இல்லை என கூற முடியாது

நன்றாக படிக்கிற நண்பனுடன் சிநேகம்.
அவன் திட்டினாலும் கோவம் வராது. பிறகு படிப்பில் ஏதாவது உதவி செய்வான் என்ற சுயநலம்

பணக்கார பையனின் சிநேகம்
ஆபத்தில் உதவுவான் என்ற சுயநலம். அலலது அவனுடன் சுத்தினால் ஹோட்டல், பார்ட்டி என ஜலியாக சுத்தலாம் என்ற சுயநலம் (பணக்கார பையனிடம் பழகும் பெண்களையும் சேர்த்து)

ஜாலியாக பழகுவனிடம் மட்டுமே பழகுவது (நாம் மகிழ்ச்சியாக இருக்க வேண்டும் என்ற சுயநலம்)
மனம் திறந்து பேசுபவனிடம் மட்டுமே பழகுவது (சுயநலம்)

நாம் நல்லவன் என்றால் மற்றொரு நல்லவனையும் கெட்டவன் என்றால் கெட்டவரையும் சிநேகம் கொள்வதும் சுயலம் தான். நம் குணத்துக்கு ஏற்ற ஆள் என்பதால்.

இவ்வாறு எல்லா நட்பிலும் சில சுயநலம் மறைந்தே இருக்கிறது.

பிரிந்த நண்பர்களை ஏன் பிரி்ந்தீர்கள் என கேட்டால் வரும் பதில்

"இவ்வளவு நாள் பழகியிருக்கோம், அவனுக்கு எவ்வளவோ செய்திருக்கேன். எனக்குன்னு ஒண்ணு வரும் போது கைவிட்டுட்டான்"

இதுவே பதிலாக இருக்கும்.

இந்த பதிலுக்கு என்ன காரணம்?

மறைந்திருந்த சுயநலத்தின் தேவைவந்த சமயத்தில் தேவை நிறைவேறாததால் அவனது நட்பு இனி தேவையில்லை.

இதுவே பலருடைய நடைமுறை வாழ்க்கை அனுபவம்.

பேசும் போது காதலை தெய்வீகமாக சொல்வது போல் நட்பையும் பேசலாம். ஆனால் அதுவே உண்மை ஆகாது.

"ஒவ்வொரு நட்புக்கு பின்னாலும் ஒரு சுயலாபம் இருக்கின்றது. சுயலாபம் இல்லாத நட்பே இல்லை. இது ஒரு கசப்பான உண்மையே."
-- இது தத்துவ ஞானி சாணக்கியனின் அனுபவ மொழி.

அன்பு என்பது நமக்கு வேண்டியவர்கள் மீது மட்டுமல்ல, எதிரியின் மீதும் இருக்க வேண்டும்.

"வேண்டியவர்கள்" -- நமக்கு தேவைப்படுபவர்கள் : )

ஒருத்தரை நமக்கு நட்பாகவோ காதலாகவோ பிடிக்கிறது என்றால் அவரால் நமக்கு கஷ்டம் வராது என நம்புகிறோம். (சுயலாபம்)

அதே சமயம் நமக்கு ஒத்துவராத ஒருத்தரிடம் நட்பு பாராட்ட மாட்டோம். ஏன்? சுயலாபம்.

"ஒத்துவராத" -- (........ ?)

"நண்பர்கள் காதலித்தால் நட்புக்கும் காதலுக்கும் இழுக்கு" என்கிறீர்கள்.

இதற்கு முன்பே பதில் கூறிவிட்டேன். இவ்வாறு இழுக்கு என நினைப்பது அந்த நட்பு நாம் எதிர்பார்த்த காதலாக இல்லாமல் இருக்கும் போது மட்டும் தான். எதிர்பார்த்த காதலுக்கு தகுதியான ஆளாக இருந்தால் இந்த இழுக்கு தெய்வீக காதலாகிவிடும் : )