உடல் முறித்து பெற்ற தாயே

எனை குருதிச் சிந்தி வளர்த்த நீயே

காடு மேடு பாராது நீதான்

கால் கடுக்க வேலை செஞ்ச


வெயில் சுட்ட போதிலும்
மழை தொட்ட போதிலும்
தூசு பட்ட போதிலும்
முந்தானையில் மூடி வளர்த்த நீயே

ரப்பர் மரத்தை சீவி நீதான்
பிள்ளை வயிற்றில் ஈரம் போட்ட
கீறல் கொஞ்சம் பட்ட போது
ஊரக்கூட்டி ஏலம் போட்ட

பாற்கடலே சந்தைக்கு வந்தாலும்
தாயைபோல ஒன்னு கிடைக்குமா
தலைக்கு மேல வெள்ளம் வந்தாலும்
உன் கழுத்தணைத்த தஞ்சம் பெறுமா?

கக்கத்திலே கந்துவட்டி தாளோட
எனைக் கைபிடிச்சி கூட்டிவந்து
பள்ளியிலே நீ சேர்த்த
வட்டிக்கு கொல்லையிலே நீ வெந்த

உடல் சுருண்டு நீ கிடந்த போதிலும்
உன் மாருருஞ்சி வளர்ந்தேன் நானம்மா
தாயே என்றொரு வார்த்தையில் தானே
மலையும் தலை குனிந்து வாழ்த்துதம்மா

இங்கு மெத்தை மேலே நான் உறங்குறேன்
இதுவே இன்னும் போதலைன்னு சொல்லுறேன்
நீ இன்னும் நத்தை கூட்டிலே கிடக்குற
அதுவே உனக்கு போதுமுன்னு சொல்லுற

ஒருசாண் வட்ட பையிலே
உருவெடுத்தப் பையன் நான்
உன் அரை சாண் வயிற்றுக்கு
படியளக்க மாட்டேனா?

இன்று நானும் உன் பக்கமில்ல
உனக்கு வாய்த்த புருசனும் சரியில்ல
ஆனாலும் என் குடும்பம் சிறந்ததென
ஊர் முழுக்க பீத்திக்கிற ஏனம்மா?

நாலு அங்குல சட்டியில
நானூறு வெள்ளி சேர்த்துவைச்ச
நானூறு நாள் தாண்டியும்
எனக்கு நாலு வெள்ளி சேரலையே

குடிகார புருசங்கிட்ட
அடிவாங்கி உடல் வலுத்த
அவனுக்கு முடியாத போதெல்லாம்
அன்னையப் போல் அரவணைச்ச

ஊர்குருவி வானை அடித்து பறந்த போது
கைகாட்டிச் சிரிக்க வைத்தாய் அம்மா
இங்கு வானைக் கிழித்து விமானம் போகுதம்மா
உனக்கு நான் காட்ட மனம் துடிக்குதம்மா

உடல் முறித்து பெற்ற தாயே
எனை குருதிச் சிந்தி வளர்த்த நீயே!!    H)