பிறக்கும் முன்பே என்னை நேசிதவள்..
கருவுற்ற நாள் முதல் என்னை கண்போல் காத்தவள்.!!
வயிற்றில் எட்டி உதைத்த போதும் சிரித்தவள்..

நான் அழுது அவள் சிரித்தது நான் பிறந்த நொடி மட்டுமே...
நான் ஜெயித்த போது மகிழ்ச்சியில் கொஞ்சினாள் 
நான் தோற்று அழுத  போது தோல்வியை திட்டினாள் .

ஒரு பெண்ணை காட்டி காதலிக்கிறேன் என்றேன்...
கன நொடி யோசிக்காமல் எனக்காக மன்றாடினாள்...

காதலில் தோற்றேன்.......
வலி என்று சொல்லவும் இல்லை,
என் கண்ணீரை காட்டவும் இல்லை,
என் வலி அறிந்தாள் நான் அழாமலே..

தாய் அன்றோ அவள்...!!

கணநேரம் என்னை பிரியவில்லை...
என் துடிப்பை பார்த்து அவளும் தூங்கவில்லை...

கண் முன் இருக்கும் தேவதையை விட்டு விலகி போனேன்
இனி கன நேரமும் அவளை பிரிய மாட்டேன்...

நான் தோற்ற போதும்
துடித்த போதும்
அருகில் இருப்பவள்....

அவள் தந்த பிறவி
அவள் சிரிபதற்கே இனி......

பிறக்கும் வரை என்னை கருவில் சுமந்தவள்
இன்றுவரை இதயத்தில் சுமக்கிறாள்...

ஆயிரம் மொழிகள் போதாது  உனக்கு நன்றி கூற..
ஆயிரம் பிறவிகள் போதாது உன்கடனை திருப்பித்தர...
உன்பாதம் மட்டும் போதும் தாயே.....
சொர்க்கம் என்றும் பொய்யே....

அன்புடன் சிவா.....