என் கேள்விகள்!

அனைவரும் ஆழ்ந்த
உறக்கத்தில்...
நானோ ஆழ்ந்த யோசனையில்!
மாடிப் படியில் அமர்ந்துகொண்டு
உலகத்தில் படியை பற்றிய
சிந்தனை!
நாம் எவற்றை அழகு
என்று கூறுகிறோம்?
இயற்கையைத் தான்
என்பதில் ஐயமில்லை
அனைத்தையும் வெளிச்சமிட
உதவும் பகலையா?
அழகை மர்மமாக்கப்
பிறந்த இரவையா?
அல்லது இரவின் ஆழத்தைக்
குறைக்க தோன்றிய நிலவையா?
அப்படியென்றால்
நிலவுக்கு அழகூட்டியவன் எவன்?
நிலவையும் ஏன்
பெண் போலத் தேய வைக்கிறான்?
நட்சத்திரங்களை ஏன்
மினுக்க வைத்தான்?
கடலுக்கு மட்டும்
ஏன் கரை?
மேகத்துக்கு மட்டும்
ஏன் பல்வேறு உருவங்கள்?
பூக்களுக்கு மட்டும்
ஏன் மென்மையான குணம்?
மின்னலுக்கு மட்டும்
ஏன் அதிவேகம்?
இடிக்கு மட்டும் ஏன்
மிரட்டும் மத்தள ஒலி?
கனியின் மேல் மட்டும்
ஏன் கிளிக்கு நாட்டம்?
நிலவு ஏன் நான் செல்லும்
போதெல்லாம் எனை
பின் தொடருகிறது?
பகலெல்லாம் சிரித்து மகிழ்ந்தவன்
ஏன் இரவில் தன் சந்தோக்ஷமான
வாழ்க்கையை வாழ்ந்த சுவடின்றி
சாகிறான்?
இந்த நொடி சாகப்போகிறேன்
என்பது கூட தெரியாதவனுக்கு
எதற்கு வாழ்க்கை?
துயிலின் போது எதற்கு
சிலருக்கு மரணம்?
ஏன் குயிலுக்கு மட்டும்
ராகமில்லா மெல்லிசை?
காக்கை என்ன பாவம் இழைத்தது?
அதை கறுநிறத்தில் படைக்க?
ஏன் சூரியனுக்கு மட்டும்
பார்வையால் சுட்டெரிக்கும் தன்மை?
சூரியன் பெண்ணா?
ஆணா?
பெண்களுக்குத் தான்
பார்வையால் சுட்டெரிக்கும் தன்மை
என புராணங்களில் படித்ததுண்டு
பத்தினி ஆகிறாள் பெண் என்றும்!
நட்சத்திரத்தை மட்டும்
ஏன் என்னால் எண்ணமுடியவில்லை?
தொடமுடியாத தூரத்தில்
இருக்க எதற்கு வானம்?
பூவிலுள்ள தேன் ஏன்
வண்டுக்கு மட்டும் சொந்தம்?
ஏன் பறவைக்கு மட்டும்
சிறகு?
நானும் உயிர்தானே?
எனக்கு மட்டும் கால்களா?
ஏன் இந்த வஞ்சகம்
படைத்தவனுக்கு?
நாய்களை மட்டும் ஏன்
நன்றி உள்ளவையாய்
படைத்தான்?
தீய்க்கு ஏன் நீரை
எதிரியாக்கினான்?
மழைக்கு ஏன்
காற்றை எதிரியாக்கினான்?
இயற்கையில் கூட பகை
தேவையா?
நிலவு ஏன் கதிரவனுக்காக
தன்னை பகலில்
ஒளித்துக்கொள்கிறது?
இயற்கையில் இத்தனை
அழகா?
இத்தனை முரணா?
என்னற்ற இன்பத்தை
அளிக்கும் இயற்கையை
மறந்து நாம் எதைத் தேடுகிறோம்?
எதற்கு ஓடிக்கொண்டிருக்கிறோம்?
வாழ்வின் இன்பம்
உழைப்பிலென்றாலும்
உழைத்துக்கொண்டே இருந்தால்
வாழ்வை எப்போது தான் வாழ?
மேற்கண்ட கேள்விக்ளுக்கும்
அனைவரின் மனதிலெழும்
பல என்னற்ற கேள்விகளுக்கும்
காரணம் அக்கேள்விகளின்
ஆழம் தான்!
செயற்கையின் படியில்
நாம் சிறு எறும்புகள்!
உணவுக்காகவும் உடைக்காகவும்
ஊர்ந்துகொண்டே இருக்கிறோம்!
மேகத்தின் மிதப்பும் மோதலும்
மழையைத் தரும்!
ஆனால் மனிதனின் மிதப்பு
ஒரு நாள் கண்ணீர் மழையைத்
தான் தரும்!
நாம் வெறும் துணிதான்
நம்மை நாமே துவைத்துக்கொள்கிறோம்
செயற்கைக் கொடியில்
காய்ந்துகொள்கிறோம்!
சுழன்று சுழன்று வாழ்வின்
பாரம் தாங்காமல்
தரையில் வீழ்கிறோம்!
இயற்கையில் மரணத்தில்
பிறக்கிறது செயற்கை!
மரணம் பொய்க்காது!
மரணத்திற்கும் மரணதண்டனை
கொடுக்கலாம்!
இயற்கையின்
இன்பதுன்பங்களில் பங்கேற்று!